Haber Nöbeti

reklam

HAL HATIR, GÖZETİRLERDİ…  

HAL HATIR, GÖZETİRLERDİ…  
Rahman AYHAN
Rahman AYHAN
65
10 Ağustos 2019 - 9:10

HAL HATIR, GÖZETİRLERDİ…

 

Eskiden,
Küçük, büyüğe saygı duyar,
Büyük,
Küçüğe sevgi gösterirdi…
Büyük olanlar,
Danışır,
Müzakere eder
Ve
Karar verirdi…
Büyük,
Bir karar verdiğinde
Kesinlikle tartışılmayarak,
Eleştirilmez,
Verdiği karara,
Yaşına hürmeten her halükarda,
Saygı duyulurdu…
Menfaatine dokunan,
Çirkeflik etmez,
Hal hatır, bilinilirdi…
Aradaki yaş farkı
Çok olmasa da,
Az bile büyük olanlar,
Baba yerine koyulurdu…
Büyüğün
Sözünün üstüne,
Kimse söz söyleyemezdi…

Dedem
Rahmetli İlyas Hoca
Ve
Ondan tam tamına
Yalnızca,
1 yaş büyük olan
Ağabeyi Yunus,
Beraber kurban kesmeye
Karar verirler…
Bu olay esnasında
Biri,
60 yaşına girmiş,
Diğeri ise
59 yaşını geçmişti…
Her nasılsa,
Aralarında ihtilaf çıkmıştı…
Büyük olan
Rahmetli Yunus
Kararını vermiş,
Verdiği karar, uygulansın istiyormuş…
Fakat
1 yaş ufağı olan
İlyas Hoca,
Ağabeyinin verdiği karara
Yine de
İtiraz ediyordu…
Bu duruma
Çok sinirlenen büyük kardeş
Yunus Dede,
Zıvanadan çıkmıştı…
Elindeki bastonu
Sert bir şekilde yere vuran
Büyük kardeş Yunus,
“Ulan,
Bu meseleye
Son noktayı koydum…
Bu meseleyi,
Yılların,
Yunus’u bilmiyor da,
Dünkü uşak olan
İlyas mı bilecek?” diye,
Kendinden
1 yaş küçük olan
Kardeşi İlyas’a
Kızıp,
Tepki gösteriyordu…

İşte
Eski insanlar,
1 yaşta büyük olsa,
Kararlarına
Ve
Yaptıklarına itiraz olmadan,
Saygı görüp,
Tartışılmalarını istemezdiler…
İtiraz olursa,
İtiraz eden küçüğe
Haddini bildirip,
Yerin dibine sokarlardı…

İşte
Bir Kurban Bayramı
Arifesinde hatırladığımız
Büyüklerimiz,
Ukalalığa geçit vermezlerdi…
Büyük olanın
Tazimle,
Lafının üstüne laf söylenmez,
Küçük olan ise
Sevilir, gözetilirdi…
Onlarda,
Ahde vefa vardı…
Paraya
Önem verilmez,
Sözün çok büyük değeri vardı…
Ufak
Bir menfaat için
Kimse
Kimseyi satmaz,
Satanın ise
Bütün itibarı sıfırlanırdı…
Bir toplulukta
Sohbet edilirken,
Dedikodu yapılmaz,
Kimse kimseyi,
Arkasından çekiştirmezdi…
Lakayt,
Hadsiz,
Şımarık insan olmazdı…
İnsanlar samimi,
İçten ve
Çok doğallardı…
Gösteriş için
Çalışılıp, iş yapılmaz,
Parayla, hava atılmazdı…
Onlar;
Çok çalışır,
Sabah erken kalkar
Gece
Erken yatarlardı…
O kadar
Çalışıp çabaladıkları halde
Yine de,
Çoğunlukla aç gezerlerdi…
Onlar,
Yokluk nedir bilir,
Sofradan tam doymadan kalkarlardı…
TV,
Radyo,
Tablet,
İnternet,
Bilgisayar,
Akıllı Telefonu görüp,
Bozulmadılar…
Onların
Tek haberleşme aracı,
Mektuptu…
Şimdikiler gibi
Teknolojiyi takip edip,
İki kelimeyi bir araya getiremeyen
Aciz insan olmadılar…
Yazılan
Her bir mektup,
Şairlere,
Edebiyatçılara,
Tarihçilere ders verir,
Nitelikte olurdu…
Onlar;
Nezaket sahibi idi…
Ancak
Gerekirse,
Taşı gediğine koyarlardı…
Aile kavramına
Çok önem verirler,
Herkesin,
Aile içinde özel bir yeri vardı…
Çocuk
Çocukluğunu yaşar,
Ebeveynler ve
Büyüklerin ise rolleri
Ve
Konumları,
Aile içinde farklılıklar gösterirdi…
Koca ve Eşi,
Kaynana ve
Kaynatayı kendi ebeveynlerinden ayırmazdı…
Gevşek ağızlık yapılmayıp,
Verilen bir sır,
Mezara kadar saklanılırdı…
Dost,
Komşu,
Arkadaşının,
Açığı aranmaz,
Görünse bile, görünmezden gelinirdi…
Dostluklar samimi,
Arkadaşlıklar içtendi…
Kimse kimsenin
Arkasından
Çekiştirip,
Kuyusunu kazmazdı…

Eskiden,
Ufak bir menfaat için
Adam satan,
İnsanları kıran,
Yalakalık yapan olmazdı…

Bu duygu
Ve
Düşüncelerle,
Kurban Bayramınızı kutlar,
Hayırlı
Bayramlar dilerim…

Rahman AYHAN
Araştırmacı Yazar

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT
Yorum Yok

Görüşünüz

avatar
  Subscribe  
Bildir

Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir.

bahis siteleri

matbet

lotcasino.com

bahismobilodeme.com

domingossport.com

mobilbahisodeme.com

milanobet

deneme bonusu veren siteler

uzmanwin.com

mobil ödeme bahis

tipobet

canliturkcasino.com

betcosport.com

escort istanbul

maltepe escortalanya escortkartal escort